Soft Machine

In de tentoonstelling Soft Machine verkennen vier kunstenaars de grens tussen menselijke kwetsbaarheid en technologische perfectie. Mechanische sculpturen, analoge tekeningen en foto- en videoportretten laten zien hoe sterk we onze emoties projecteren op machines die steeds meer op ons lijken.

De kinetische figuren van Amrith de Zoete roepen compassie op doordat ze gevangen lijken te zijn in een eeuwige beweging. In haar tekeningen en textielwerk verbeeldt Marisa Rappard de verweven relatie tussen mens, machine en technologie. Ook Wanda Tuerlinckx toont deze relatie op bijna surreële wijze in de klassieke portretfoto’s van robots die ze al jarenlang wereldwijd maakt met een 19e-eeuwse camera. Yves Gellie richt zijn camera op ontmoetingen tussen robots en ouderen in zorginstellingen. Dit levert vervreemdende, ontroerende en soms humoristische beelden op.

Gezamenlijk laten de kunstenaars ons nadenken over wat het betekent om mens te zijn ten tijde van de robotrevolutie.